Saturday, 9 April 2016

Das paisagens planas da Flevolândia...


No fim-de-semana passado, a caminho do Batavia Stad...

As paisagens planas da nossa província, a Flevolândia...

(fotografia tirada com o carro em andamento)



Jacques Brel (8/4/1929- 9/10/1978), Mijn vlakke land





Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen /  Quando o Mar do Norte quebra nas altas dunas
En witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen  / E flocos de espuma branca parecem coroas
Wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt /  Quando a maré quebra no basalto negro
En over dijk en duin de grijze nevel valt / E dique e duna cobrem-se de névoa cinzenta
Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn / Quando a maré baixa na praia desolada como um deserto
En natte westenwinden gieren van venijn / E a humidade assola como um abutre
Dan vecht mijn land, mijn vlakke land / Então, luta o meu país, o meu plano país

Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken / Quando a chuva cai em ruas, praças e canteiros de flores
Op dak en torenspits van hemelhoge kerken /  E nos telhados das igrejas imponentes
Die in dit vlakke land de enige bergen zijn / As únicas montanhas deste plano país
Wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn / Quando sob as nuvens  nos tornamos pequenos
Wanneer de dagen gaan in domme regelmaat /  Quando os dias se tornam regularmente estúpidos
En bolle oostenwind het land nog vlakker slaat /  E o vento de leste atinge este plano país
Dan wacht mijn land, mijn vlakke land / Então, espera o meu país, o meu plano país

Wanneer de lage lucht vlak over 't water scheert / Quando o ar rompe sobre as águas
Wanneer de lage lucht ons nederigheid leert / E nos ensina a humildade
Wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is / Quando o céu cinzento parece uma ardósia
Wanneer de lage lucht er vaal als keileem is /  E a terra em  barro se transforma
Wanneer de noordenwind de vlakte vierendeelt /  Quando o vento Norte sopra pelos quatros cantos da terra
Wanneer de noordenwind er onze adem steelt  / E nos rouba o fôlego
Dan kraakt mijn land, mijn vlakke land / Então, treme o meu país, o meu plano país

Wanneer de Schelde blinkt in zuidelijke zon /  Quando o Escalda brilha ao sol do sul
En elke Vlaamse vrouw flaneert in zon-japon /  E cada mulher flamenga se veste para passear 
Wanneer de eerste spin zijn lentewebben weeft / Quando as aranhas tecem as primeiras teias
Of dampende het veld in juli-zonlicht beeft /  E o orvalho irradia na luz dos campos de Julho
Wanneer de zuidenwind er schatert door het graan /  Quando o vento sul ruge através do grão
Wanneer de zuidenwind er jubelt langs de baan /  E se espraia pelos caminhos
Dan juicht mijn land, mijn vlakke land/ Então, exulta o meu país, o meu plano país


NB: A tradução é minha. Alguma sugestão de melhoria é só dizer.

Bom fim-de-semana!

14 comments:

  1. Há tanto tempo que não ouvia o Brel!!!
    Gosto de ver paisagens verdejantes e lindas...vomo essa...nos meus passeios!
    Bom fim de semana

    ReplyDelete
  2. Não tinha ouvido Brel a cantar em holandês.
    Que tenham sido boas compras:)

    ReplyDelete
  3. Eu bem vi e senti como o vento sopra bem forte no Markemeer e na E 22, que liga o Norte da Holanda a Drenthe !
    Aí, na Flevolândia deve ser raro o dia que não há vento...

    Um beijo e parabéns pela postagem.

    ReplyDelete
  4. Graça,

    Gosto tanto dos seus passeios! Levam-nos sempre a recantos maravilhosos do nosso país. :-)
    Bom Domingo!

    ReplyDelete
  5. Bea,

    Não fomos às compras, fomos só gozar o sol das esplanadas. :-)
    O Batavia é um espaço muito agradável. E tem museus.
    Bom Domingo!

    ReplyDelete
  6. João,

    E nós estamos juntos ao Markermeer...Quando o vento se levanta por aqui, ui, ui...Ele é cadeiras de jardim caídas nos quintais e caixotes do lixo caídos na rua. O vento é forte e agreste. E gelado. No centro da cidade, já colocaram umas protecções para podermos andar às compras de forma mais protegida ( sem irmos pelos ares também) ahahh.

    Beijinho grande!

    ReplyDelete
  7. Margarida,
    Obrigada! :-)
    Bom Domingo!
    Beijinho!

    ReplyDelete
  8. Tb gostei da foto e do Brel.
    Resto de bom domingo!

    ReplyDelete
  9. MR,

    Obrigada. :-)

    Continuação de bom Domingo também para si! :-)

    ReplyDelete
  10. Eu sei onde se situa a vossa cidade, Sandra...
    Na madrugada de Domingo, também o vento virou um escorrega que está no jardim da casa da Boavista e arrastou-o para o meio do pátio. Já o recoloquei no relvado e deixei-o deitado.
    E o vento gélido continua !...

    Outro beijo.

    ReplyDelete
  11. João,

    A Primavera que nunca mais chega, não é? :-(

    Vou rezar para que chegue depressa e para valer.

    Outro beijo.

    ReplyDelete
  12. "As paisagens planas da nossa província, a Flevolândia...", da vossa e de todas ou encontraste por aqui algumas montanhas e não disseste nada? :p

    ReplyDelete

  13. Vera,

    :-))) Marota. A fotografia é da Flevolândia, daí a frase. ;-) Mas dizem que no Limburgo há "uma montanha" de 300 m ou qualquer coisa parecida, só que ainda não nos cruzámos. ;-)
    No início,lembro-me que levei tempo a habituar-me à paisagem plana da Holanda, até ir descobrindo os diversos cambiantes...e às vezes, sinto saudades das montanhas (gosto do esconde-esconde dos montes) ;-))

    ReplyDelete

Kindness is the language which the deaf can hear and the blind can see.
Mark Twain